The View, Lake Placid

Skruppum á skíði og þurftum auðvitað að borða. Útsýnið eins og staðurinn útleggst væntanlega á hinu ylkæra er staður sem ber nafn með réttu. Horfir yfir bakka Mirror Lake (systur vatn Lake Placid, NY) og fjallstinda þar í kring, í Adrondiack. 

Staðurinn er fine dining og farið var alla leið. Maturinn var góður, sérstaklega aðal og eftirréttir. Í aðal fékk ég steik en förunautur hörpuskel, bæði mjög gott. Vel þess virði, verð í sveitinni ekkert mikið lægra en á Manhattan en við máttum vel við þessu og nutum vel, gæti rétt eins hugsað mér að fara aftur. Væntanlega einhver besti veitingastaður á  þessum slóðum.

Livorno, B-burg

Við erum komin aftur á heimaslóðir. Nýjasti staðurinn í hverfinu var prufaður í gærkvöld, svo nýr að ekki er komið vínveitingaleyfi og varla búið að leggja á borð þegar við mættum. Ítalskur staður er sagt.

Átum eins og við gátum en maturinn var ekkert spes, næstum vondur. Hugmyndin að baki ekkert slæm, bara útfærslan. Hráskinku bakki pantaður í forrétt, þurrar undarleg samblanda og brauð sem með kom var slæmt. Minnumst ekki einu sinni að kex draslið sem kom á undan forréttinum sem amuse. Aðal tók ég flatböku, nei takk, ekki aftur. Aðrir fóru í lambalegg, risa stór of soðinn og bragðlaus og enn annar réttur var fettutcini pasta sem var aðeins meira en al dente, ósoðið. Í desert var reynd eplabaka með ís sem var köld og slöpp; tiramisu sem var rjómakennt og risastór með ógeðslega útlítandi sósu til hliðar og loks kom sæmileg súkkulaðihentukaka sem hafði verið örbylgjuhitið. 

Niðurstaðan: haldið ykkur heima og panta frekar dominos heldur en þetta.

Robin Hood

"Am I surprised? Here is a clue; No." sagði Skerfarinn í Nottingham við Gisborne. "Women, lepers, you remember?"

The Fourth Estate, DC

Er ad springa, var ad koma tadan, fra fjorda valdinu. Stadurinn er a efstu haed National Press Building sem m.a. hysir margan frettamanninn, skrifstofur felagasamtaka teirra og svo leyniklubb teirra sem og memebers only veitingastad teirra, frettamanna. I gegnum einhver sambond eda kliku, eda slakari reglur i seinni tid; attum vid pantad bord i hadeiginu - vid verandi yfirdomarinn, adstodarmenn hans og eg.

Stadurinn er skemmtilegur, ekki bara vegna tess ad erfitt er ad finna hann og fatt um manninn, heldur vegna andrumslofts sem tarna rikir, vinalegs starfsfolks og fyrsta flokks luxus i bordbunadi.

Maturinn var godur, mikill og godur. At tunfisksteik i adalrett og er enn ad smjatta a eftirbragdinu. Espresso'inn var hinsvegar ekkert serstakru sem tekinn var eftir matinn, geta vel baett kaffirgerd sina. Annad vel tess virdi.

Sushi Train & Tapas, DC

Datt inn á sushi lest sælla minninga frá skóladögum í Japan - ekki beinlínis það sama, aðeins mikið dýrara og verra. Sakna Japan. 

Staður þessi var sorglegur, litir vondir, tónlist ósmekkleg, hugmyndin bakvið sambland of sushi stað og tapas stað er undarleg og átti enga von á að ganga upp þarna, bara sushi á lestinni og menn þurftu annað innar á bakvið, inn af klósettunum, til að finna önnur sæti til að panta af seðli tapas, og þjónusta hræðileg þótt starfsmenn margir og kúnnar fáir. Gordon, vinur minn, Ramsey gæti ekki einu sinni bjargað þessum hörmungum - aldrei aftur þangað.

DC

"Never Marry, Gisborne" sagði Skerfarinn í Nottingham "Keep them at an arms length, as if lepers"

Old Ebbit Grill

Fyrsta daginn i DC baud domarinn sem eg er ad vinna hja mer ut ad borda. Forum i hadeiginu a stad rett vid skrifstofuna asamt hans "legal clerks". Old Ebbit Grill er stadur tar sem forsetar Bandarikjanna hafa snaett sidan George Washington var vid stjornarvolinn, var mer sagt. Mjog vinseall stadur gegnt fjarmalaradinu sem er eins og kunnugir vita, vid hlid hvita hussins.

Maturinn totti mer ekkert spes, lendi i krabbaboku med saetkartoflum og sosu, saemilegt en ekki mikid meira an tad. Ennta ekki buinn ad smakka neitt storfenglegt i DC, margt allt i lagi, ekkert vont en ekkert storkostlegt heldur.